DEKLARACJA KOPENHASKA

 Uczestnicy I Konferencji Nordyckiej Unii Oświaty Polonijnej

 „Od migracji do integracji”

  odbytej w Kopenhadze w dn. 01-02 20011 oświadczają, iż:

 Przybycie polskich uczniów do krajów przyjmujących konfrontuje ich język i kulturęz wielojęzycznością i wielokulturowością tych krajów. Proces integracji uczniów generuje określone skutki kulturowe i edukacyjne, nakazując pogłębioną refleksję nad czynnikami wpływającymi na zróżnicowanie modeli integracyjnych państw przyjmujących i  rolą, jaką mogą

odegrać w integracji polskich uczniów

polscy nauczyciele. 

Przyjmując proces integracji jako podejmowanie przez kraje osiedlenia działań respektujących zróżnicowanie kulturowe społeczeństw, wspieramy inicjowanie i organizowanie przez nauczycieli polskich za granicą takich działań, dzięki którym młode polskie generacje będą w stanie stworzyć w nieodległej przyszłości liczącą się w ich nowych krajach społeczność, biorącą aktywny udział zarówno w życiu swej grupy etnicznej, jak i w życiu społeczeństwa kraju przyjmującego.

 Cel ten można osiągnąć dzięki: 

1. budowaniu pozytywnego stosunku do polskiego języka i kultury kraju pochodzenia w społeczeństwach przyjmujących,

2. pogłębieniu współpracy w zakresie nauczania przedmiotów ojczystych pomiędzy polskim systemem oświatowym a systemami edukacyjnymi w krajach osiedlenia, do których przychodzą polscy uczniowie,

3. nawiązaniu i poszerzaniu współpracy polskiego systemu edukacji ojczystej za granicą z innymi systemami nauki języków ojczystych w krajach osiedlenia,

4. równorzędnemu traktowaniu przez polski system oświatowy oraz inne instytucje i organizacje – zróżnicowanych form i rodzajów oświaty polskiej za granicą oraz respektowaniu ich bogatej tradycji i doświadczeń,

5. podjęciu działań na rzecz zwiększenia stopnia realizacji  Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich nr 77/486/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie kształcenia dzieci pracowników w krajach europejskich,

6. nawiązaniu szerszej  współpracy nauczycieli przedmiotów ojczystych z nauczycielami polskich uczniów dwujęzycznych,

7. podjęciu działań wspierających uczniów w trudnym procesie tworzenia tożsamości, zapewnienia im ciągłości świadomości społecznej, przynależności kulturowej oraz kompetencji lingwistycznych poprzez:

• zbieranie wiedzy o Polakach, którzy przeszli taką samą drogę migracyjną i odegrali ważne role, współbudując i rozwijając kraje ich zamieszkania,
• dążenie do sytuacji, w której język ojczysty i język kraju migracji byłyby traktowane na równi jako środek do zdobywania wiedzy i rozwoju młodego człowieka
• wsparcie dla zapewnienia dzieciom i młodzieży równorzędnego dostępu do edukacji w kraju migracji

8. przygotowaniu strategii działań w celu uświadamiania rodzicom znaczenia nauki języka polskiego i korzyści z niej płynących w procesie integracji ich dzieci w środowiskach wielojęzycznych oraz wagi współpracy z nauczycielami języków ojczystych dla nauki i rozwoju ich dzieci,

9. wprowadzeniu polskich modułów kulturowych do edukacyjnych programów integracyjnych w celu wymiany informacji, doświadczeń i wzorców kulturowych z nauczycielami uczniów dwujęzycznych,

10. podjęciu działań zmierzających do uznania w krajach europejskich kwalifikacji pedagogicznych nauczycieli języków ojczystych nabytych w Polsce

11. wprowadzeniu do systemu doskonalenia polskich nauczycieli uczących poza granicą przedmiotów kształcących umiejętności międzykulturowe, zarządzanie integracją oraz wiedzę o przebiegu procesów migracyjnych u dzieci imłodzieży,

12. Podjęcie działań zmierzających do wprowadzenia na listę nauczanych języków obcych w krajach europejskich języka polskiego jako 6. języka europejskiego.

Uczestnicy I Konferencji Nordyckiej Unii Oświaty Polonijnej wyrażają

 głębokie przekonanie, że realizacja postulowanych form i środków działania znacznie przyczyni się stworzenia trwałej podstawy dla budowania u uczniów tożsamości  powiązanej

z krajem pochodzenia i otwartej na kulturę kraju osiedlenia.